Bir kadın olarak özgürce konuşabiliyor, çalışabiliyor, kendi kararlarımı verebiliyor ve geleceğimi şekillendirebiliyorsam, bunun ardında Cumhuriyet'in kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün açtığı aydınlanma yolu var. 10 Kasım, yalnızca bir yas günü değil; bize emanet edilen özgürlüğün, eşitliğin ve Cumhuriyet'in değerini yeniden hatırlama günüdür.
10 Kasım, yalnızca bir büyük insanı kaybettiğimiz gün değil; bize bırakılan Cumhuriyet’in, özgürlüğün ve eşitliğin değerini yeniden hatırladığımız gündür. Bir kadın olarak bugün özgürce konuşabiliyor, okuyabiliyor, çalışabiliyor, seçebiliyor ve kendi hayatıma dair kararlar verebiliyorsam, bunun ardında Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet ve açtığı aydınlanma yolu var.
Bazı insanlar vardır, aramızdan ayrılır ama hayatımızın içinden hiç çıkmaz. Takvimler değişir, yıllar geçer, kuşaklar büyür; fakat bıraktıkları iz, her yeni günde yeniden karşımıza çıkar. Mustafa Kemal Atatürk benim için tam da böyle bir isim. Onu yalnızca 10 Kasım sabahlarında sirenler çaldığında, bayraklar yarıya indirildiğinde ya da fotoğraflarının önüne çiçekler bırakıldığında hatırlamak mümkün değil. Çünkü Atatürk, bu ülkede attığımız her adımda, kurduğumuz her hayalde, sahip olduğumuz her özgürlükte yaşıyor.
Bir kadın olarak bugün kendi ayaklarımın üzerinde durabiliyorsam, düşüncelerimi korkmadan ifade edebiliyorsam, okuyabiliyor, çalışabiliyor, meslek sahibi olabiliyor ve hayatımın yönünü kendim belirleyebiliyorsam, bunun ne kadar büyük bir tarihsel mücadelenin sonucu olduğunu ne kadar hatırlıyoruz?
Bugün sıradan gördüğümüz pek çok hak, bir zamanlar bu topraklarda kadınlar için hayal bile edilemeyecek kadar uzaktı. Kadının toplumdaki yerini yeniden tanımlayan, onu yalnızca ailenin değil, ülkenin geleceğini şekillendiren bir birey olarak gören bir anlayışın ürünüydü Cumhuriyet. Atatürk, kadınların hayatın her alanında var olmasının bir ayrıcalık değil, bir hak olduğunu ortaya koydu.
1930'da belediye seçimlerinde, 1933'te muhtarlık seçimlerinde ve 1934'te milletvekili seçimlerinde kadınlara tanınan haklar, yalnızca bir yasal düzenleme değildi. Bu, bir ülkenin geleceğine kadınların da imzasını atabileceğinin ilanıydı. Türk kadınına birçok Avrupa ülkesinden önce seçme ve seçilme hakkı tanınması, Cumhuriyet devriminin en önemli kazanımlarından biriydi.
İşte ben bugün bir kadın olarak bu satırları yazarken, o tarihin içinden geçiyorum. Bir gazete sayfasında düşüncelerimi paylaşabiliyor, bir mesleğin içinde kendime yer açabiliyor, kendi emeğimle var olabiliyorsam bunun anlamını biliyorum. Benim için Atatürk'ü anlamak biraz da budur. Onun açtığı yolda yürüdüğümüzü söylemek, yalnızca güzel cümleler kurmak değil; bize emanet ettiği hakların kıymetini bilmek ve onları korumaktır.
Çünkü Cumhuriyet, yalnızca bir yönetim biçimi değildir. Cumhuriyet, bir kız çocuğunun okuyabilme ihtimalidir. Bir kadının kendi kararlarını verebilmesidir. Bir insanın düşüncesini söyleyebilmesi, emeğinin karşılığını alabilmesi, kimseye boyun eğmeden yaşayabilmesidir. Cumhuriyet, insanın doğduğu yerin, ailesinin ya da cinsiyetinin onun hayallerine sınır çizmediği bir ülke idealidir.
Bugün hâlâ kadınların eşitlik mücadelesi verdiği, eğitimden çalışma hayatına, siyasetten toplumsal yaşama kadar pek çok alanda aşılması gereken engellerin bulunduğu bir gerçek. İşte tam da bu nedenle Atatürk'ün kadınlara verdiği değeri yalnızca geçmişin bir kazanımı olarak görmemeliyiz. O kazanımların bugünkü hayatımızda karşılık bulması için çalışmalıyız. Çünkü bize bırakılan miras, bir vitrinde saklanacak kadar kırılgan değil; yaşatıldıkça büyüyecek kadar değerlidir.
Atatürk'ün izinde olmak, her 10 Kasım'da onun fotoğrafına bakıp özlem duymaktan ibaret değil. Bilimin ışığından ayrılmamak, aklın ve vicdanın sesini dinlemek, çocukların geleceğini önemsemek, kadınların özgürce yaşayabildiği bir toplum için mücadele etmek ve Cumhuriyet'in kazanımlarına sahip çıkmaktır. Onu anmak kadar, anlamak da sorumluluğumuzdur.
Belki de bu yüzden 10 Kasım geldiğinde içimde yalnızca bir özlem değil, büyük bir sorumluluk duygusu da büyüyor. Çünkü bizlere bırakılan bir ülke, bir Cumhuriyet ve uğruna mücadele edilmiş haklar var. Bu emaneti yalnızca bizden sonrakilere devretmek değil, onlara daha güçlü, daha özgür ve daha aydınlık bir gelecek bırakmak zorundayız.
Ben bugün bir kadın olarak, bir birey olarak, bu ülkede kendi sesimle var olabiliyorsam, bunun değerini biliyorum. Attığım her adımda, kurduğum her cümlede, sahip olduğum her özgürlükte Cumhuriyet'in izini görüyorum.
Ve biliyorum ki Atatürk'ün bize bıraktığı en büyük miras, yalnızca bir ülke değil; o ülkenin geleceğini değiştirebileceğimize duyduğu inançtır.
10 Kasım'da bir kez daha söylemek istiyorum: İyi ki bu Cumhuriyet kuruldu. İyi ki kadınlara güvenildi. İyi ki bir ülkenin kaderi, bir kadının da kaderi olabileceği düşüncesi bu topraklarda hayat buldu.
Sana yalnızca bugün değil, her gün minnettarız Atam. Çünkü biz, senin açtığın yolda yürümeye devam ediyoruz.
