Futbolda tabelaya baktığınızda her şey net görünür. Kim kazanmış, kim kaybetmiş, kaç gol atılmış… Skor yalın ve tartışmasızdır. Ama iş adalete gelince aynı netliği bulmak her zaman mümkün olmaz. Çünkü futbol sadece gollerle değil, kararlarla da şekillenir.
Son yıllarda sahadaki mücadeleden çok, maç sonu konuşulanlar gündemi belirliyor. Hakem kararları, VAR müdahaleleri, verilmeyen fauller, çalınan ya da çalınmayan düdükler… Skor ilan ediliyor ama adalet duygusu çoğu zaman soyunma odasında kalıyor.
Sorun sadece bir takımın hakkının yenmesi meselesi değil. Asıl mesele, futbola olan güvenin aşınması. Taraftar, sahada ter döken futbolcudan çok ekrandaki tekrarları izler hâle geldi. Bir gol sevinci bile artık yarım yaşanıyor; “Acaba iptal olur mu?” endişesiyle.
VAR sistemi adalet getirsin diye hayatımıza girdi ama tartışmaları bitirmek yerine başka bir boyuta taşıdı. Aynı pozisyonun farklı maçlarda farklı yorumlanması, “standart” kavramını neredeyse ortadan kaldırdı. Kurallar var ama uygulama kişiden kişiye değişiyor.
Bu ortamda futbolcu da, teknik direktör de, taraftar da geriliyor. Sahadaki mücadele arka planda kalıyor, oyunun ruhu zarar görüyor. Futbol bir oyun olmaktan çıkıp sürekli itiraz edilen bir dosyaya dönüşüyor.
Elbette hata insanidir. Hakem de hata yapar, teknoloji de yanılabilir. Ancak sorun hatanın kendisi değil, adalet duygusunun zedelenmesidir. Çünkü adalet yoksa skorun da bir anlamı kalmaz.
Bugün futbolun en büyük ihtiyacı daha çok teknoloji ya da daha sert cezalar değil; güven. Skor tabelası gerçeği gösterir ama futbolu yaşatan şey adalet duygusudur. O duygu kaybolduğunda, geriye sadece rakamlar kalır.
Ve sormak gerekir:
Skor var, peki adalet gerçekten var mı?
