Adana’da yağmurun sesi hep başkadır. Belki uzun süren sıcakların ardından toprağın suya duyduğu özlemden, belki de bu şehrin insanının yağmuru bir huzur gibi karşılamasından…
Ama bugün başlayan yağmur, Adana’nın üzerindeki tozu, dumanı, birikmiş yorgunluğu alıp götürür gibi indi kentin üstüne.
Bu şehirde yağmur sadece hava olayı değildir; bir duygudur. Yazın kavurucu sıcağında “bir damla serinlik” diye beklersin, kışın ise toprağa can gelsin istersin. Bugün düşmeye başlayan ilk damlalar, kaldırımlara, parklara, narenciye bahçelerine, sabah erkenden işe giden insanların yüzlerine aynı anda dokundu. Birçok kişi pencereye yöneldi, kimisi kahvesini eline alıp yağmurun sesine kulak verdi. Çünkü Adana’da yağmur, insana kendini dinleme fırsatı verir.
Elbette yağmurun romantik tarafı kadar, şehrin eksiklerini gösteren tarafı da var. Altyapı sorunu olan mahalleler, ilk yağışta bile tedirgin oluyor. “Acaba yine su birikecek mi?” diye düşünen vatandaşlar, yağmurun güzelliğini değil, olası sorunları düşünüyor. Bu da Adana'nın artık yağmuru bir lütuf gibi değil, hazırlıklı olunması gereken bir gerçeklik gibi görmesi gerektiğini hatırlatıyor.
Yine de bugün düşen yağmur, uzun zamandır sıcağın kavurduğu bu şehirde bir ferahlık hissi yarattı. Sokaklarda hafif bir toprak kokusu yükseldi; Adana’nın o kendine has kokusu. Esnaf dükkânının önüne çıktı, çocuklar ıslanmamak için koşuşturdu, yaşlılar yağmuru izlerken “bereket” dedi.
Belki de yağmurun en güzel tarafı, şehri bir anda sakinleştirmesi. Adanalının hızlı temposu, yüksek sesli gündemi, bitmeyen koşturması bir anlığına duruyor. Sanki gökyüzü “bir nefes al” diyor bize.
Bu şehre yağmur iyi geliyor. Hem toprağına hem insanına.
Bazen bir bardak çay eşliğinde pencereden bakmak, bazen şemsiyesiz yürüyüp şehrin yenilenen yüzünü hissetmek… Adana bugün yeniden tazelendi.
Yağmurun ardından gelecek serinlik belki kısa sürecek, belki yine güneş açacak. Ama her damla bize şunu hatırlatıyor:
Adana ne kadar sıcak olursa olsun, yağmur düşünce şehir yeniden nefes almayı hatırlar.
