Adana büyüdükçe bazı mahalleler küçüldü. Kimisi haritadan silindi, kimisi hafızalardan. Beton yükselirken, eski sokaklar gölgede kaldı. Ama biz unutmadık. İşte Adana’nın bir zamanlar yaşayan ama şimdi sessizleşen mahallelerinden bazıları…
Tepebağ,Taş Duvarların Ardında
Adana’nın en eski yerleşimlerinden biri olan Tepebağ, zamanında şehrin kalbiydi. Dar sokakları, taş evleri ve avlulu yapılarıyla Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçişin izlerini taşıyordu. Bugün hâlâ ayakta kalan birkaç yapı, geçmişe açılan pencere gibi.
Kayalıbağ, Ahşap Evlerin Sessizliği
Bir zamanlar ahşap konaklarıyla tanınan Kayalıbağ, şimdi apartmanların gölgesinde. Mahalle kültürü yerini sessizliğe bıraktı. Eskiden kapı önünde oturan teyzeler, şimdi balkonlardan aşağıya bakıyor.
Dumlupınar, Fabrika Gürültüsünden Sessizliğe
Sanayiye yakınlığıyla bilinen Dumlupınar Mahallesi, bir zamanlar işçi mahallesi olarak canlıydı. Şimdi ise birçok ev boş, sokaklar sessiz. Gençler başka semtlere göç etti, yaşlılar hatıralarıyla kaldı.
Şakirpaşa, Trenle Gelen Hayatlar
Adana Garı’na yakınlığıyla bilinen Şakirpaşa, tren sesiyle uyanan bir mahalleydi. Göçmenlerin, işçilerin, öğrencilerin durağıydı. Bugün hâlâ yaşayan bir mahalle olsa da eski canlılığından uzak.
Bu mahalleler sadece yer değil, birer hikâyeydi. Her sokakta bir çocukluk, her duvarda bir anı vardı. Adana’nın geçmişi bu mahallelerde saklı. Unutulmasın diye yazıyoruz, hatırlansın diye paylaşıyoruz.
