Bir dönem her evin başköşesinde yer alan el emeği yün ve pamuk yorganlar, gelişen sanayi ve değişen yaşam koşullarıyla birlikte yerini fabrikasyon hazır ürünlere bıraktı. Adana'da 52 yıldır ilmek ilmek yorgan işleyen 65 yaşındaki İrfan Tuncay, çırak yetişmemesi ve hazır ürünlere olan yönelim nedeniyle mesleğin son günlerini yaşadığını söyledi.
"Mesleği çocuğuma bile öğretemedim"
Mesleğe 13 yaşında çırak olarak başlayan ve yarım asrı aşkın süredir emektarlık yapan İrfan Tuncay, yeni yetişen neslin bu sanata ilgi göstermediğinden yakındı. Bakırcılık ve kalaycılık gibi geleneksel zanaatların kaybolduğuna dikkat çeken Tuncay, şu ifadeleri kullandı:
"Masal oldu gidiyor bu meslekler. Yorgancılık da bu şekilde. Meslek bitiyor çünkü her şeyin hazırı var artık. Şimdi halıcı yorgancılık yapıyor, tuhafiyeci yorgancılık yapıyor. Eskiden yorgancılığı sadece yorgancı yapardı. Ben 70 yaşıma geldiğimde bırakmak zorunda kalacağım ancak bu mesleği çocuğuma bile öğretemedim."
"Çukurova'da pamuk bitti, dışarıya bağımlı olduk"
Geleneksel pamuk yorganların elyaf ve kimyasal ürünlere kıyasla daha sağlıklı olduğuna değinen usta yorgancı, Çukurova'daki pamuk üretiminin azalmasının sektörü doğrudan etkilediğini belirtti.
Geçmişe duyduğu özlemi ve yerli üretimin önemini vurgulayan Tuncay, sözlerini şöyle tamamladı:
"Eskiden yataklar yorganlar hep pamuktan olurdu. O zamanlar sıhhat vardı. Nesil değişti, insan değişti, hayat değişti. Çukurova'da pamuk bitti. Eskiden Çukurova demek pamuk demekti. Pamuklar elle toplanırdı. Elle toplanan pamuk altın değerindeydi. Artık ekilmiyor ve biçilmiyor. Pamuk üretimi çok nadir yapılıyor. Eskiden biz köylere giderdik yol boyu her yerin pamuktan bembeyaz olduğunu görürdük. İnsanlar geçmişini unutmasın. Geçmişini unutan her şeyi unutur. Sen bunları unutup dışarıya bağımlı olursan iş biter."
