Rapora göre, özellikle D-400 Karayolu'nun güneyinde konumlanan, Seyhan ve Yüreğir ilçelerinin nehir yatağına sınır olan eski yerleşim yerleri "kırmızı alarm" veriyor.
ALÜVYON ZEMİN VE DENETİMSİZ BİNALAR EN BÜYÜK TEHDİT
Son yıllarda kentin kuzeyine, Çukurova ve Sarıçam’ın kayalık zeminlerine doğru bir yapılaşma eğilimi olsa da, Adana’nın ticari ve tarihi hafızasını barındıran güney aksı büyük bir tehlike altında. Uzmanların bu bölgeleri risk haritasının en üst sırasına yerleştirmesinin altında iki temel sebep yatıyor:
İlk olarak "Zemin Sıvılaşması" riski öne çıkıyor. Tarım arazileri ve nehir yatağına yakın, gevşek (alüvyon) yapıdaki topraklara inşa edilen binalar, şiddetli bir sarsıntı anında toprağın sıvı gibi davranması nedeniyle çökme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor.
İkinci büyük tehlike ise yapı stoğunun niteliksizliği. 1999 depremi öncesinde hiçbir mühendislik hizmeti almadan, projesiz ve bitişik nizamda inşa edilen bu binalar, yılların yorgunluğunu taşıyor.
KURTARMA EKİPLERİNİN GİREMEYECEĞİ "LABİRENT" SOKAKLAR
Meydan, Şakirpaşa, Kocavezir ve Hurmalı gibi Seyhan’ın köklü mahalleleri ile Yüreğir’in Karataş yolu istikametine doğru uzanan eski yerleşim alanları, sadece bina kalitesiyle değil, şehir planlamasıyla da risk oluşturuyor. Daracık sokakları ve çarpık kentleşmesiyle bu bölgeler, olası bir afet sonrasında arama-kurtarma araçlarının ve ambulansların giremeyeceği adeta birer "labirent" görünümünde.
"ACİLEN ADA BAZLI DÖNÜŞÜM GEREKİYOR"
Raporun sonuç bölümünde yer alan çözüm önerisi ise oldukça net: Bu mahallelerde binaları tek tek yenilemek (noktasal dönüşüm) hiçbir işe yaramaz. Uzmanlar, yerel yöneticilere seslenerek; "Adana'nın güneyinde geniş caddeleri, yeşil alanları ve güvenli toplanma merkezleri olan 'ada bazlı' ve radikal bir kentsel dönüşüme derhal başlanmalıdır. Bu mesele, artık Adana için ertelenemez bir beka sorunudur" uyarısında bulunuyor.
