Adana denince akla kebap, pamuk tarlaları ve sıcağı gelir. Fakat şehrin köylerine yakından bakınca bambaşka bir tablo ortaya çıkıyor. Kimi köyün adı ilk duyulduğunda kahkahaya sebep oluyor, kimi ise gizemli bir çağrışım yapıyor. Ancak işin aslına inildiğinde, bu isimlerin çoğunun arkasında çok eski göç hikâyeleri, aşiret izleri, hayvancılıkla ilgili yaşam biçimleri ve bazen de jeolojik özellikler var. İşte Adana’nın en ilginç 10 köy adı ve ardındaki şaşırtıcı gerçekler…
KALTAKİYE (CEYHAN)
Ceyhan’daki Kaltakiye, ismini duyanı şaşkına çeviriyor. Bugün argo çağrışımlar yapsa da, eski Türkçe’de “kaltak” kelimesi “sopa, dayanak, eyer köselesi” gibi bambaşka anlamlara sahipti. Dolayısıyla köyün adı aslında günlük hayatın bir unsuruna gönderme yapıyor. Halk arasında bu isimle ilgili türlü efsaneler anlatılsa da, resmi kayıtlarda köyün adı uzun zamandır aynı.
CAMUZCU (SEYHAN)
Seyhan’daki Camuzcu, adını bölgede yüzyıllarca süren manda yetiştiriciliğinden alıyor. Çukurova’nın bereketli topraklarında camuzlar hem tarımda hem de süt ürünlerinde önemli bir rol oynadı. Köyün adı da bu geleneğin mirası olarak günümüze kadar geldi.
ÇÜRÜKLÜ (KOZAN)
Kozan’da bulunan Çürüklü köyü, ismiyle “acaba neden?” sorusunu sorduruyor. Rivayetlere göre köyün toprağının veya bitki örtüsünün özelliği bu adı doğurdu. Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki kayıtlar köyün varlığını teyit ediyor. Yani “Çürüklü” adı en az bir asırlık bir geçmişe sahip.
POSYAĞBASAN / (YAĞBASAN) (ALADAĞ)
Aladağ’daki köy, eski kayıtlarda Yağbasan adıyla yer alıyor. 1900’lü yılların başında belgelerde görülen bu isim, 1960’lardan itibaren Posyağbasan olarak değişmiş. Adın kaynağı, muhtemelen bölgede yağ üretimi veya bolluğuyla ilgili. Hem isim hem de tarihi, köyün geçirdiği dönüşümü yansıtıyor.
ÇÜRÜKLER (FEKE)
Feke’deki Çürükler köyü, 1957’de resmi olarak kuruldu. Yerleşimin tarihini ise Varsak Türkmenleri şekillendirdi. İsim kulağa gülünç gelse de, köyün tarihi göç yollarını ve Türkmen kültürünü hatırlatıyor.
KÜÇÜKBURHANİYE (CEYHAN)
Ceyhan’daki Küçükburhaniye, ismindeki “küçük” ekiyle dikkat çekiyor. Büyük olasılıkla “Burhaniye” isimli bir yerleşimden ayrılarak bu adı aldı. Yakın çevresinde Yılankale gibi önemli tarihi yapılar bulunması, köyün geçmişte de stratejik bir noktada olduğunu düşündürüyor.
ÇAPUTÇU (SEYHAN)
Seyhan’ın Çaputçu köyü, adını Karakeçili aşiretinin bir oymağından alıyor. Bugün “çaput” kelimesi bez parçası anlamına gelse de, burada aslında bir topluluğun adı söz konusu. Çukurova’daki birçok köy gibi, Çaputçu da göçebe geçmişin izlerini taşıyor.
GÖKÇELİ / GÖĞCELİ (FEKE VE ÇEVRESİ)
Feke çevresindeki Gökçeli, sadece ismiyle değil, kültürel değeriyle de öne çıkıyor. Halk ozanı Karacaoğlan’ın bu bölgede yaşamış olması, köye ayrı bir anlam katıyor. Köyde Karacaoğlan adına dikilen anıtlar, bu bağın günümüzde de yaşatıldığını gösteriyor.
KAPIKAYA (KARAİSALI)
Karaisalı’daki Kapıkaya, köyden çok doğasıyla biliniyor. Aynı isimli kanyon, bölgeyi turizme açmış durumda. İsim, kaya geçitlerini ve doğal kapıları anımsatıyor. Bugün doğaseverlerin uğrak noktası olan Kapıkaya, adının hakkını veren bir yerleşim.
CAMUZAĞILI / CAMUZAĞIL (CEYHAN)
Ceyhan’daki Camuzağılı, adını yine manda kültüründen alıyor. Yerel halk köyü zaman zaman “Köröküzlü” gibi başka isimlerle de anıyor. Bu da köyün, resmi kayıtlardaki isminin dışında yaşayan bir halk belleği olduğuna işaret ediyor.