Hatay’da 6 Şubat depremlerinde 45 saat sonra enkazdan çıkarılan ve sol bacağı dizinden ampute edilen 16 yaşındaki Tuğba Akın, yaşamını sürdürdüğü Adana’da takılan protez ve futbola olan ilgisiyle hayata yeniden tutundu. Uzun bir tedavi ve rehabilitasyon sürecinin ardından Ampute Futbol 2. Lig ekibi Adana Ampute Engelliler Spor Kulübü’ne katılan Tuğba, şimdi müsabakalara hazırlanıyor.
Kahramanmaraş merkezli depremlerde Hatay’ın Antakya ilçesinde yaşayan Akın ailesi enkaz altında kaldı. Baba Ahmet Akın yaşamını yitirirken, anne Azime Akın ile üç kızı yaralı olarak kurtarıldı. Enkazdan 45 saat sonra çıkarılan Tuğba Akın, vücudundaki ağır yaralar ve kaburgasında oluşan zedelenmeler nedeniyle İzmir ve Adana’daki hastanelerde yaklaşık 10 ay tedavi gördü. Enkazda zarar gören sol bacağı, yapılan ameliyatla dizinden ampute edildi. Tuğba’ya Adana’daki Çocuk İyilik Merkezi’nde protez takıldı ve burada fizik tedavi süreci başlatıldı.
“45 saat enkazda kaldım”
Deprem anına ilişkin çok fazla şey hatırlamadığını anlatan Tuğba Akın, yaşadıklarını şu sözlerle dile getirdi: “Depreme Hatay’da yakalandık. Uyuyakalmış olabilirim, o yüzden çok fazla bir şey hatırlamıyorum. Başımdan yaralar aldığım için ya bayıldım ya da uyuyakaldım. Kütahya itfaiyeden Ferdi ağabey beni kurtardı. Uyanık olduğum zamanları az çok hatırlıyorum. Bizi kurtardıklarını, bağırdığımı ve sesimi duyurmaya çalıştığımı hatırlıyorum. 45 saat enkazda kaldım. Birçok ameliyat geçirdim. Çukurova İyilik Merkezi’nden protezimi aldım. Orada fizik tedavi de gördüm, hâlâ da görmeye devam ediyorum.”
“Futbolla hayata tutunmuş gibiyim”
Depremden önce futbolu yalnızca izlediğini, aktif olarak oynamadığını söyleyen Tuğba, sporun kendisi için yeni bir başlangıç olduğunu belirtti: “Şu an futbol oynamaya başladım. Ameliyat sürecinde daha kötüydüm, şimdi iyiyim. Futbolu sadece izliyordum. Fenerbahçeliyim, Fenerbahçe’nin maçlarını izliyordum. Futbolla hayata tutunmuş gibiyim. Depremden sonra her şey zor oldu. Etrafımdaki tanıdıkların hepsi değişti. Çoğu Hatay’da, memleketimizde kaldı. Ben artık Adana’da yaşıyorum. 6 Şubat geldiğinde o günü hatırlamak istemiyorum.”
Protezle yeniden ayağa kalkan Tuğba, futbola duyduğu ilgiyle Adana Ampute Engelliler Spor Kulübü’ne kaydoldu. Kulüp bünyesinde düzenli antrenmanlara katılan genç sporcu, teknik ekip ve takım arkadaşlarının desteğiyle maç temposuna hazırlanıyor.
Anne Akın: “Bir daha yaşanmasını istemiyorum”
Anne Azime Akın ise depremi hatırlamanın hâlâ çok zor olduğunu ifade ederek, “Depremi hatırlamak insanın içini parçalıyor. Bir daha da asla yaşanmasını istemiyorum. Enkazda kaldığımız anlar, çığlıklarımız, sesimizi duyurmaya çalışmamız aklıma geliyor. Eşimin son seslerini duyuşum geliyor. Kendisi oradayken vefat etti. En son kızımdan seslerini duyurabilmeleri için vurmasını istemiş. Bir daha da başka bir şey söyleyemedi” dedi.
Enkazdan ilk önce kendisinin çıkarıldığını belirten Azime Akın, “Aklım çocuklarda kalmıştı. Ayaklarının kötü olduğunu enkazın altında anlamıştım, elimle kontrol edebilmiştim ama hiçbir şey yapamadım. ‘Ben kurtuldum, çocuklar da kurtulur’ diye umut ediyordum. En küçük kızım ampute oldu, ortanca kızım da ortez kullanmaya başladı” diye konuştu.
“İlk emekli maaşımla onunla yemek yiyecektik”
Deprem öncesinde çalıştığını ve EYT’den emekli olduğunu anlatan Azime Akın, yarım kalan hayalini de paylaştı: “Eşim ölmeden önce ilk emekli maaşımla onunla yemek yiyecektik. Öyle bir hayalim vardı ama gerçekleşmedi. İçimde kalan bir ukde bu.”
Yaşadığı tüm zorluklara rağmen spora sarılarak hayata tutunan Tuğba Akın, ampute futbolda ilerlemeyi ve sahada kalıcı olmayı hedefliyor. Genç sporcu, hem kendi mücadelesiyle hem de sahadaki azmiyle depremzedelere umut olmayı sürdürüyor.
