Bazı haberler vardır; sadece bilgi vermez, kalbinizin bir köşesine dokunur. Son günlerde Tarkan'ın yeniden konserlerine başlaması, yıllardır sahnelerden uzak kalan Şebnem Ferah'ın yeniden dinleyicileriyle buluşmuş olması işte tam da böyle bir haber.
İlk bakışta sıradan bir sanat haberi gibi görünebilir. Oysa milyonlarca insanın hissettiği duygu çok daha derin.
Çünkü biz aslında Tarkan'ı ya da Şebnem Ferah'ı özlemedik sadece...
Bir dönemi özledik.
Kasetlerin kalemle sarıldığı günleri, radyodan sevdiğimiz şarkının çıkmasını beklediğimiz saatleri, arkadaşlarla yapılan uzun sohbetleri, telaşsız akşamları özledik. Henüz her şeyin bu kadar hızlı tüketilmediği, insanların birbirine biraz daha fazla vakit ayırdığı yılları özledik.
Tarkan'ın bir şarkısı çaldığında kendimizi lise koridorlarında buluyoruz bazen. İlk heyecanlarımızı, ilk hayal kırıklıklarımızı hatırlıyoruz. Şebnem Ferah'ın sesi yükseldiğinde ise yıllar önce içimize attığımız duygular yeniden gün yüzüne çıkıyor. Çünkü bazı sanatçılar sadece şarkı söylemez; hayatımızın belli dönemlerine eşlik eder.
Belki de bu yüzden onların geri dönüşü bu kadar büyük bir heyecan yarattı.
Çünkü insanlar bugünlerde biraz geçmişe sığınmak istiyor.
Ekonomik sıkıntılar, bitmek bilmeyen gündemler, hızla akan hayat... Her şey insanı yoruyor. Yorulan insan ise dönüp kendini mutlu hissettiği zamanlara bakıyor. Hafızanın da tuhaf bir huyu var; geçmişin kötü yanlarını törpülüyor, güzel anıları ise parlatıyor.
İşte bu yüzden bir konser haberi bile bazen koca bir kuşağı heyecanlandırabiliyor.
Belki o konser alanına gidecek insanlar sadece şarkı dinlemeyecek. Yıllardır görüşmediği arkadaşını hatırlayacak, gençliğini düşünecek, artık yanında olmayan sevdiklerini anacak. Belki bir şarkının nakaratında gözleri dolacak, belki de yıllardır atamadığı kahkahayı atacak.
Çünkü müziğin böyle bir gücü var.
Zamanı geri getiremiyor belki ama zamanı hissettirebiliyor.
Tarkan'ın sahneye çıkması da, Şebnem Ferah'ın yeniden mikrofonun başına geçmesi de aslında bize bunu hatırlatıyor. Hayat ne kadar değişirse değişsin, bazı şarkılar eskimez. Bazı sesler hafızamızdan silinmez.
Ve bazen tek bir melodi, yıllardır kapalı duran bir hatıra defterinin sayfalarını yeniden açmaya yeter.
Belki de bu yüzden bu kadar heyecanlıyız.
Çünkü aslında hepimiz biraz geçmişimizi dinlemeye gidiyoruz.