Adana'da kentin kuzeyindeki modern semtler ile güneydeki eski yerleşim alanları arasındaki refah farkı derinleşiyor. Özellikle Seyhan ve Yüreğir'in dar gelirli sokaklarında yaşayan vatandaşlar, artan yaşam maliyetleri karşısında zor günler geçiriyor. Bu süreçte devreye giren Sosyal ve Ekonomik Destek (SED) ödemeleri, binlerce dezavantajlı hanenin ayakta kalmasını sağlıyor.
YARDIMLAR LÜKSÜNE DEĞİL DOĞRUDAN MUTFAK MASRAFINA GİDİYOR
Her ayın ortasında ihtiyaç sahiplerinin hesaplarına yatırılan ödemeler, yerel ekonomiyi de canlandırıyor. Vatandaşlara verilen destekler doğrudan temel ihtiyaçların karşılanmasına gidiyor. Artan hayat pahalılığı karşısında ezilen aileler bütçelerini bu desteklerle denkleştirmeye çalışıyor.
ÇOCUKLARIN TARLAYA GİTMESİNİ ENGELLEYEN EN SOMUT BARİYER
Kentin ekonomisinde tarımın büyük bir pay sahibi olması ve yoğun bir şekilde mevsimlik işçi göçü alması sosyal yardımların toplumsal boyutunu daha önemli hale getirdi. Geçim sıkıntısının artmasıyla birlikte dar gelirli ailelerin çocukları eğitim hayatından kopma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı.
Sağlanan bu nakdi destekler, çocukların narenciye bahçelerinde veya pamuk tarlalarında çocuk işçi olmak yerine okul sıralarında kalmasını sağlayan en güçlü koruma kalkanı işlevini görüyor. Eğitimde devamlılığın sağlanması, ailelerin geleceğe tutunmasını kolaylaştırıyor.
ENFLASYON KARŞISINDA DARALAN ALIM GÜCÜ
Yoksulluk sorununu kökten bitirmese de kentin arka sokaklarındaki ailelerin nefes almasını sağlayan destekler, pazar enflasyonu nedeniyle eski gücünü koruyamıyor. Pazar ve marketlerdeki fiyat artışları, alınan nakdi yardımın alım gücünü her geçen gün biraz daha daraltıyor.
Geçmiş dönemlerde mutfak alışverişinin büyük bir kısmını karşılayan ödemeler, bugün pazar filesinin ancak yarısını doldurmaya yetiyor. Tüm bu piyasa baskılarına rağmen, sosyal devletin uzattığı bu yardım eli, Yüreğir ve Seyhan'ın dezavantajlı mahallelerinde yaşayan insanların bir sonraki aya umutla bakabilmesi için tek seçenek durumunda.
