Ekonomik açıdan büyük bir bereket kaynağı olan bu coğrafi oluşum, işin içine mühendislik sismolojisi girdiğinde tam bir kabusa dönüşebilmektedir. İlin genel zemin profili incelendiğinde, güneye doğru inildikçe toprağın kalitesinin düştüğü ve yeraltı sularının yüzeye tehlikeli derecede yaklaştığı görülür. Çok sayıda yerleşimin bulunduğu bu havzada, deprem tehlikesinin en çok tavan yaptığı ve zeminin adeta bir çamur deryasını andırdığı ilçe Seyhan olarak belirlenmiştir.
Seyhan Nehri'nin Yarattığı Taşıma Kapasitesi Sorunu
Şehrin en kalabalık merkezlerinden biri olan Seyhan ilçesi (özellikle güney mahalleleri), binlerce yıllık nehir taşkınlarının biriktirdiği ince alüvyon tabakalarından oluşmaktadır. Anakayanın yeraltında yüzlerce metre derinlikte yer alması, üzerine inşa edilen devasa konut bloklarının ve ticari binaların sağlam bir temele tutunmasını imkansız hale getirmektedir. Toprağın içindeki boşluk oranının aşırı yüksek olması, bu zeminin "taşıma kapasitesi son derece düşük" olarak sınıflandırılmasına neden olur. 1998 Adana-Ceyhan depreminde bu bölgedeki yapıların aldığı ağır hasarlar, bahsi geçen zayıf kil ve kum tabakalarının sismik dalgalar karşısında ne kadar çaresiz kaldığını tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermiştir.
Düşük Hızlı Zeminlerde Büyüyen Şok Dalgaları
Bölgenin jeofiziksel ölçümlerinde elde edilen S-dalgası hızları (Vs30), Seyhan'ın alüvyal düzlüklerinde tehlikeli derecede düşüktür. Yeraltındaki kayalarda saniyede binlerce metre hızla ilerleyen deprem dalgaları, bu yumuşak delta toprağına girdiğinde aniden yavaşlar ve enerjisini genliğini artırarak boşaltır. Yüzeydeki yapılar, bu büyüme etkisi nedeniyle sarsıntıyı merkez üssünden bile daha şiddetli hissedebilir. Üstelik kumlu bölgelerde suyun yukarı doğru fışkırmasıyla oluşan sıvılaşma kum konileri, geçmiş depremlerde Seyhan'ın sokaklarında sıkça gözlemlenmiştir. Şehrin bu zayıf karnında, fore kazık ve radye temel kullanılmadan dikilen her bina büyük bir risk teşkil etmektedir.